Logo SSF, Social Sans Frontières
Bienvenue à SSF
  Agrandir la taille des caractères   Réduire la taille des caractères  

2015 : Proces wyizolowania społecznego: jakie odpowiedzi społeczne na nowe formy zagrożeń społecznych?


Seminarium Stowarzyszenia „Społeczność Bez Granic” w dniach od 18 do 24 maja 2015 
w Târgu Mureş w Rumunii

"Proces wyizolowania społecznego: jakie odpowiedzi społeczne
na nowe formy zagrożeń społecznych?"

 


Poniżej znajdziesz komunikacje delegacji węgierskiej, rumuńskiej i francuskiej



Prezentacja tematu seminaryjnego
 
Kryzys gospodarczy i społeczny pogłębił się w ostatnich latach w Europie. Prowadzi to do nowych form zagrożeń społecznych dla najbardziej narażonych populacji, które mogą sprowokować w tym procesie znaczące wyizolowanie osób usuniętych na margines społeczny. Wyizolowanie społeczne w pierwszej kolejności dotyczy wykluczonych osób i grup nieodpornych na zachodzące przemiany społeczno-ekonomiczne, w ten sposób odcinających ich od interakcji związków międzyludzkich, które potrzebne są dla ich integracji w społeczeństwie.
Pewne formy wyizolowania są czasami dobrowolnie poszukiwane przez niektóre osoby z powodów uzasadnionych i pozytywne: potrzeby samotności, nabranie dystansu społecznego, unikanie nadmiernej pomocy, aby lepiej zastanowić się lub tez nabrać sił. Ta pożądana forma odosobnienia własnego często ma charakter tymczasowy.
Z drugiej strony stałe i długotrwałe wyizolowanie zmienia stosunek osoby z jego otoczeniem. W ten tez sposób, znawcy tematu mówią o wyizolowaniu społecznym. Uważają oni, że występuje ono u osób, lub grup, o zbyt dużych różnicach społecznych w ich najbliższym otoczeniu. Te osoby lub te grupy osób są nadmiernie podatne na niekorzystne przemiany środowiskowe. Zjawisko to może pojawić się także - to, co nas interesuje tutaj najbardziej - z powodu zmian w społeczeństwie, w którym dane osoby i dane grupy żyją w wyizolowaniu społecznym.
 
Po pierwsze możemy zauważyć, że w niektórych krajach:
-          W Europie Wschodniej, ofiarami wyizolowania społecznego są głównie dzieci, osoby starsze i niepełnosprawne z powodów takich jak: brak otoczenia bliskich osób sprawnych oddalających się od środowiska naturalnego, które wyjeżdżają do pracy za granicę lub do innych regionów kraju. W związku z tym, trudności gospodarcze powodują bardzo negatywne konsekwencje o charakterze społecznym.
-  W Europie Zachodniej, Europie Południowej, a także prawdopodobnie i w Europie Wschodniej, sytuacje wyizolowania dotyczyć będą na przykład:
•         osób starszych, które otrzymują mniej wsparcia od strony rodziny spowodowane oddaleniem się najbliższych im osób: zmianę miejsca pracy lub nadmierne ograniczenie przestronności mieszkań;  
•         nieletni obcokrajowcy, którzy indywidualnie wyemigrowali do Francji i z tego też powodu znajdują się bez potrzebnego dla nich wsparcia;
•         obserwuje się liczny wzrost samotnych matek z dziećmi ;
•         osoby niepełnosprawne są w podeszłym wieku, ich opiekunowie (często rodzinni) umierają, co czynni że te osoby są całkowicie zdani na pomoc społeczną.
Te wszystkie wymienione czynniki czynią to, że osoby i grupy wyizolowane społecznie cierpią w szczególny sposób i tracą poczucie bezpieczeństwa, co pogłębia znacznie ich proces wykluczenia społecznego. Z tego też powodu, populacja, o której mowa, jest ofiarą tych surowo niekorzystnych dla nich przemian gospodarczych. Potrzebuje ona nowych form ochrony społecznej. Nasze Seminarium wpisuje się całkowicie w tematykę wytyczoną przez Radę Europy na okres: 2014 – 2015, zatytułowaną: „Ochrona mniejszości i grup społecznych szczególnie narażonych.".
Podczas Seminarium postaramy się zidentyfikować i skonfrontować te sytuacje w różnych krajach europejskich.
Proponujemy, aby wyizolowanie i marginalizacja niektórych kategorii najbardziej zagrożonych osób,  u których to sytuacja coraz bardziej się pogarsza, była przedmiotem naszych rozważań i porównań  w  danych krajach. Naszym celem będzie opisać i zanalizować te zjawiska. Również przedsawimy metody działań już istniejących oraz i ich porównanie z nowatorskimi  dzialaniami przez aktorów społecznych w instytucjach i urzędach państwowych; w różnych placówkach rządowych i organizacji pozarządowych. Przedsięwzięcia te  pozwola zapewnić ochronę  dla tych osób szczególnie narażonych i dążyć do tworzenia nowych więzi społecznych.

Nasza dyskusja skupi się na następujących pytaniach:
-          W obliczu tych nowych form wyizolowania społecznego, jakie są odpowiedzi i co możemy zaproponować?
-          Jakie jest nasze spojrzenie na tego typu sytuacje, czy to spojrzenie ulega zmianie?
-          Jakie projekty są opracowywane, przez których aktorów?
-          Jak przekładają się one w praktykach społecznych działań?
-          Polityki europejskie i krajowe rozpatrują te kwestie społeczne?
-          Są one brane pod uwagę w szkoleniu pracowników socjalnych?
 
 
Styczeń 2015